Kiedy w letnie poranki wchodzę do sosnowego lasu, złociste przebłyski wśród mchu zdradzają obecność kurek. Ten widok od wieków cieszył oczy i serca zbieraczy, a w słowiańskich wierzeniach żółty kolor tych grzybów symbolizował słońce, siłę i witalność. Wierzono, że jedzenie kurek wzmacnia organizm i chroni przed chorobami w czasie jesiennych i zimowych chłodów.
Pieprznik jadalny łatwo rozpoznać po charakterystycznym kształcie kapelusza przypominającego lejek z pofalowanymi brzegami. Zamiast blaszek ma nieregularne, gęste fałdy, które zbiegają w dół trzonu. Barwa waha się od złocistożółtej po pomarańczową, a miąższ jest jędrny, o przyjemnym, lekko owocowym zapachu i delikatnym smaku z nutą pieprzności. Kurki pojawiają się w lasach od czerwca do listopada, najchętniej w grupach pod sosnami i świerkami, choć można je znaleźć także w lasach liściastych.
Pod względem wartości odżywczych kurki są prawdziwym skarbem natury. Zawierają witaminy z grupy B, witaminę D, beta-karoten oraz minerały takie jak potas, żelazo, miedź, selen i cynk. Ich największym atutem jest jednak hitinmannoza – związek o silnym działaniu przeciwpasożytniczym, który unieszkodliwia jaja i larwy pasożytów przewodu pokarmowego, nie szkodząc człowiekowi. W medycynie ludowej wykorzystywano je przeciwko glistom, owsikom, tasiemcom i przywrom. Suszone i sproszkowane kurki dodawano do mieszanek ziołowych, które miały chronić dom przed „robactwem” – zarówno tym w ciele, jak i tym niszczącym zbiory.
Dobrej jakości kurki, z punktu widzenia towaroznawstwa zielarskiego, powinny być jędrne, suche, o intensywnym kolorze i wyraźnym zapachu. Nie mogą mieć oznak śluzowatości ani ciemnienia. Do celów leczniczych najczęściej suszy się je w całości lub mieli na proszek, a następnie przechowuje w szczelnych naczyniach, z dala od światła i wilgoci.
Według Słowian
Pieprznik jadalny to jeden z tych darów lasu, które łączą w sobie wyjątkowy smak, wartość odżywczą i działanie prozdrowotne. Jego złocista barwa przypomina o dawnych słowiańskich wierzeniach, a każda wędrówka po lesie w poszukiwaniu kurek jest jak powrót do korzeni – do czasów, gdy człowiek żył w rytmie natury i potrafił czerpać z niej to, co najlepsze.